Meski mataku tak beri isyarat
Meski hatiku seakan ku tutup
Meski sikapku tak menandakan apapun
Kuharap kau tau
Ku sangaaaat cintaimu....
Seperti cintamu dulu tuk diriku
hati kita pernah bersatu karna cinta
Seandainya kau tau itu dari dulu
tentang rasa yang kualami ini
mungkin sesal ini tak kan menyelimuti hatiku aku...
Ku fikir tak usahlah salahkan cinta
Dan tak usah salahkan waktu
Mungkin aku yang salah
Atau mungkin keadaan ??????
Keadaan yang buat
Cinta kita tak menentu
Seperti terombang-ambing
Di tengah lautan
Ku ibaratkan
Bagai langit dan bumi
Kau pangerannya
dan aku hanya rakyat jelata...
Meski saling cinta
tapi tak mungkin bersatu
Dan tak mungkin bersama
karena Itu sesuatu yang mustahil
Begitulah fikirku dulu...
walau ku tau
kau mencintaiku dengan tulus...
Namun malam tlah berganti pagi
Kau siap songsong hari mu..
tanpa pedulikan bunga tidurmu semalam
Bunga tidur tlah terlupa
Tak apa bagiku
Ku sudah cukup senang
Kau mau singgah di hatiku...
Dan kini terbanglah engkau
Ke alam raya
Karna cintaku sejati untukmu
Cinta yang membiarkan orang yang kita cintai pergi tuk gapai impiannya...
Smoga kita bisa bertemu lagi
Walau dalam bunga tidurmu
Sekalipun...
Nb: Sorry yua...
klo puisinya gak karuan..
coz..,
hati n fikiran w gie g'balance


0 Komentar:
Posting Komentar